Durf

Durf. De eerste pijler van De Levensenergie Code

Je hebt het al duizend keer gevoeld. Halverwege een gesprek. Halverwege een ja.

Iets in jou dat fluistert: dit is niet wat ik wil. En je ging door.

Niet omdat je dom bent. Niet omdat je geen ruggengraat hebt. Maar omdat je goed bent geworden in jezelf overslaan.

Dit is geen blog over groot, dramatisch durven. Geen blog over je baan opzeggen, of je relatie verlaten, of plotseling alles omgooien. Dit gaat over de eerste durf. De allerkleinste. Degene die alles in beweging zet.

Het durven voelen wat waar is, ook als het ongemakkelijk is.

Wat we onder ‘durf’ verstaan en wat het echt is

In ons land hebben we durf opgepakt als iets groots. Spannend. Zichtbaar. We zeggen tegen elkaar dat we moeten durven dromen, durven kiezen, durven leiden. Allemaal acties naar buiten.

Maar in De Levensenergie Code betekent durf iets anders.

Wat is durf binnen De Levensenergie Code?

Durf is de bereidheid om eerlijk te zijn over wat je voelt, wat je wilt en wat je weet. Ook als het niet uitkomt, niet handig is, en niemand het van je vraagt. Het is geen actie naar buiten. Het is een toelating naar binnen.

Dat klinkt klein. Maar dit is precies waar veel vrouwen hun energie kwijtraken. Niet omdat ze niet doortastend genoeg zijn. Maar omdat ze niet meer weten wát ze voelen omdat ze het al zo lang niet hebben toegelaten.

Waarom we als sterke vrouw juist stoppen met voelen

Als je goed bent geworden in functioneren, zijn er ergens onderweg een paar dingen gebeurd.

Je hebt geleerd dat het slim is om eerst om je heen te kijken voor je iets zegt. Je hebt geleerd dat je gevoelens vaak ongelegen komen. Je hebt geleerd dat de sfeer er niet onder mag lijden. Je hebt geleerd dat je niemand moet teleurstellen, en dat je in elk geval niemand mag overvallen.

Je hebt geleerd: voel eerst even of het kan, voor je voelt wat je voelt.

Dat is niet hetzelfde als sterk zijn. Dat is aangepast zijn.

Aanpassen heeft een prijs. Je voelt nog wel maar niet meer dat het ergens over gáát. Het wordt achtergrondruis. Een dof verdriet zonder oorzaak. Een irritatie die je niet kunt plaatsen. Een leegheid die geen vorm heeft.

Dit is hoe veel vrouwen in de Gouden Kooi belanden. Niet door één grote verkeerde keuze. Maar door duizend kleine momenten waarop ze besloten zichzelf niet serieus te nemen omdat het beter uitkwam.

Durf is geen actie. Het is een toelating.

Hier zit de omkering die alles verandert.

De meeste mensen denken dat durf iets is wat je doet. Een stap, een uitspraak, een nee.

Maar bij durf naar binnen werkt het andersom. Je hoeft niets te doen. Je hoeft jezelf alleen toe te laten om te voelen wat er ís.

Een paar voorbeelden uit de praktijk:

• De buikpijn voor een verjaardag waarvan je nog niet hebt durven zeggen dat je er liever niet heen wil.
• Het zachte ‘niet doen’ in je hoofd als je een afspraak inplant en dat je toch op ‘ja’ klikt.
• De vermoeidheid waar je nog niet aan toe wil geven, omdat je het lijstje van vandaag nog moet afmaken.
• Het verlangen waar je iedere keer overheen schrijft, omdat het niet past in het plaatje dat je hebt opgebouwd.

Durven voelen wat er ís, is iets anders dan er meteen iets mee doen. Je hoeft niet meteen die verjaardag af te zeggen. Je hoeft niet meteen je leven om te gooien. Je mag eerst alleen toegeven: zo zit het in mij.

Dat is de pijler. Dat is de poort.

Want zolang je het wegduwt, kan je levensenergie niet opnieuw stromen en is er geen plek waar ze door mag.

Wat er gebeurt als je gaat durven voelen

Vrouwen zijn vaak bang voor dit eerste stuk. Dat snap ik. Als je jarenlang gewend bent te schaven en te plooien, voelt eerlijk worden naar jezelf als ontmanteling.

Maar wat er gebeurt is dit:

Eerst komt de waarheid omhoog.

Soms onhandig. Soms in stukjes. Soms in de vorm van tranen waar je geen reden bij hebt. Dat is niet erger worden, dat is contact maken.

Daarna komt richting.

Want zodra je weer voelt wat je voelt, voel je ook waar je heen wilt. De ja en de nee komen terug. Niet als idee. Als gevoel in je lichaam.

Daarna komt energie.

Veel vrouwen merken na een eerste sessie dat ze plotseling weer iets willen. Iets simpels als wandelen, koken, lezen, bellen met een vriendin. Dat lijkt klein, maar dat is levensenergie die terugkeert. Ze komt altijd terug via verlangen, nooit via discipline.

Dit is ook waarom méér doen zelden de oplossing is voor uitputting. Wat ontbreekt is geen actie. Wat ontbreekt is contact.

Dit is geen toeval. Het is de volgorde van De Levensenergie Code. Eerst durf. Dan verlangens. Dan mentale vrijheid. Dan emotionele doorstroming.

Maar het begint hier. Bij dit ene moment.

Hoe je deze pijler in je dagelijks leven aanzet

Je hoeft hier geen ritueel van te maken. Geen ochtendroutine. Geen journal van zes pagina’s. Wat wel werkt:

1. Geef het een naam.

Niet ‘ik voel iets’. Maar: ik ben moe en niet alleen lichamelijk. Of: ik heb geen zin in dit gesprek. Of: ik ben jaloers en ik weet niet waarop. Benoemen is toelaten. Verder hoeft het voor nu niet te gaan.

2. Stop met de tegenstem.

Iedere vrouw die ik begeleid heeft een innerlijke stem die zegt: stel je niet aan, anderen hebben het zwaarder, dit is luxe. Die stem is niet wijs. Die stem is een bewaker van de Gouden Kooi. Bedank haar en voel verder.

3. Laat je lichaam meedoen.

Je hoofd kan oneindig redeneren. Je lichaam liegt niet. Vraag in plaats van ‘klopt dit?’…hoe voelt dit in mijn buik, mijn keel, mijn borstkas? Daar zit het antwoord altijd al.

Het lichaam is niet langzamer dan je verstand. Het is alleen stiller. En zachter. Hoe meer je gewend bent om in je hoofd te leven, hoe meer aandacht het kost om te horen wat je lichaam zegt. Het signaal is er alleen het volume staat zacht.

4. Doe nog niets.

De grootste valkuil van vrouwen die wakker worden, is dat ze meteen willen handelen. Stoppen met die baan. Confrontatie aangaan. Alles veranderen. Maar durf is geen tempo. Het is contact. Eerst contact maken. Daarna komt de actie vanzelf, en helder, en kloppend.

Tot slot

Durf is niet wat je dacht. Het is geen sprong. Het is geen verklaring. Het is geen scène.

Het is dat ene moment waarop je tegen jezelf zegt: oké. Dit is wat ik voel. Dit is wat ik weet.

Meer hoeft niet voor de eerste pijler. Maar zonder dit, kan geen van de andere drie pijlers landen. Verlangens kunnen pas omhoog komen als je durft te voelen. Mentale vrijheid kan pas ontstaan als je toegeeft wat van jou is en wat niet. Emoties kunnen pas stromen als je ze niet langer wegduwt.

Durf is de sleutel die de Gouden Kooi opent.

Niet door eruit te springen. Door eerlijk te worden over dat je erin zit.

Wil je hier samen mee verder?

In een healingsessie maken we ruimte voor wat je al voelt, maar nog niet hebt toegelaten. Geen advies, geen aanpak, geen plan. Wel: terugkeer naar wat er is.

Voor wie dieper wil…vier maanden 1:1 werken met alle vier de pijlers, in een eigen ritme en met persoonlijke begeleiding…dan is De Levensenergie Code de weg.

Boek een healingsessie of lees meer over De Levensenergie Code.