Spiritueel ontwaken

Er komt een moment waarop je niet meer verder kunt op de manier waarop je altijd hebt geleefd.

Niet omdat er iets mis is. Maar omdat je te groot bent geworden voor de ruimte die je jezelf gaf.

Misschien begon het subtiel. Een gevoel van onrust zonder aanwijsbare reden. Een verlangen naar iets diepers…iets echters…dat je niet goed kunt benoemen. Of misschien was het minder subtiel: een crisis, een verlies, een moment waarop alles wat je dacht te weten over jezelf niet meer klopte.

Hoe het ook begon: dit is spiritueel ontwaken. En het is niet wat de meeste mensen ervan verwachten.

Wat spiritueel ontwaken niet is

Spiritueel ontwaken wordt vaak afgebeeld als iets moois. Een plotselinge verlichting. Een gevoel van eindeloze liefde en rust. Een leven dat daarna vanzelf op zijn plek valt.

Soms zijn er van die momenten. Korte flitsen van helder zien. Van vrede.

Maar het grootste deel van spiritueel ontwaken voelt helemaal niet zo. Het voelt als desoriëntatie. Als rouw. Als het vreemde gevoel dat de wereld om je heen nog hetzelfde is, maar jij niet meer.

Ik zie het keer op keer bij de vrouwen waarmee ik werk. Ze komen niet met een stralend verhaal. Ze komen verward. Uitgeput. Met het gevoel dat ze iets kwijt zijn maar ook, diep vanbinnen, dat ze eindelijk iets terugvinden.

De fases van spiritueel ontwaken

Spiritueel ontwaken verloopt niet in een rechte lijn. Maar er zijn patronen die ik steeds terugzie.

De breuk. Een moment of periode waarbij het oude niet meer werkt. De verdoving stopt te werken. Dingen die vroeger afleidden, werken niet meer. Het is alsof de anesthesie uitgewerkt raakt en je voor het eerst begint te voelen wat er al die tijd was.

De leegte. Dit is de fase die de meeste mensen het zwaarst vinden. Je hebt het oude losgelaten maar het nieuwe is er nog niet. Je weet niet meer wie je bent als je niet meer speelt wie je dacht te moeten zijn. Dit voelt als verlies. Maar het is ruimte.

Het zoeken. Je leest. Je volgt cursussen. Je zoekt mensen die begrijpen wat je doormaakt. Je voelt je aangetrokken tot spiritualiteit, energie, bewustzijn. Niet omdat het hip is, maar omdat het voelt als thuiskomen in een taal die je altijd al sprak maar nooit hardop had uitgesproken.

De verankering. Dan, langzamer dan je wilt, begin je te landen. Niet in een perfecte versie van jezelf, maar in een echte. Rustiger. Meer verbonden met wat jij voelt, wil en nodig hebt. Minder afhankelijk van wat anderen van je verwachten.

De laatste fase van spiritueel ontwaken: integratie

Veel vrouwen herkennen de vroegere fases. Maar de laatste fase…de integratie…is de minst beschreven en de meest onderschatte.

Want spiritueel ontwaken eindigt niet met een epifanie. Het eindigt met een keuze. Keer op keer opnieuw.

De keuze om trouw te blijven aan wat je voelt, ook als het ongemakkelijk is. De keuze om jezelf te kiezen, ook als anderen dat niet begrijpen.

Integratie betekent: je inzichten landen niet alleen in je bewustzijn, maar in je dagelijks leven. In hoe je communiceert. In wat je nog accepteert en wat niet meer.

Dat is geen grote spirituele prestatie. Het is het stilste en moedigste werk dat er is.

Waarom je zenuwstelsel mee moet

Er is iets wat bijna niemand je vertelt over spiritueel ontwaken: het lukt niet als je zenuwstelsel vastzit.

Je kunt alle bewustzijnslagen begrijpen. Maar als je zenuwstelsel nog opereert vanuit overleven, vanuit chronische spanning en hyperwaakzaamheid, dan komt die kennis niet verder dan je hoofd.

Spiritueel ontwaken is ook lichamelijk werk. Het betekent dat je leert aanwezig zijn in je lichaam. Dat je zenuwstelsel leert dat het veilig is om los te laten. Om thuis te komen in jezelf in plaats van altijd onderweg te zijn.

Dat is de verbinding die ik maak in mijn werk: spirituele groei en lichamelijke verankering gaan hand in hand. Zonder verankering blijft ontwaken een concept. Met verankering wordt het een manier van leven.

Je hoeft er niet klaar voor te zijn. Je bent het al begonnen op het moment dat je stopte met doen alsof alles goed genoeg was.

Wanneer je dit niet alleen hoeft te doen

Ontwaken zonder bedding kan overweldigend zijn. Te veel voelen. Te veel loslaten tegelijk.

Vanuit mijn praktijk in Barneveld begeleid ik vrouwen die midden in dit proces zitten. De Healingsessie is vaak het eerste kantelpunt. Een sessie waarin je zenuwstelsel mag zakken en spanning loskomt zonder forceren.

Voor vrouwen die voelen dat dit een diepere verschuiving is, is er De Levensenergie Code, een 1:1 traject waarin we werken aan: Durf, Verlangens, Emotionele doorstroming en Mentale vrijheid.

Lees ook: Je zenuwstelsel is niet kapot — het is uitgeput
En: Spiritual bypassing — het verschil tussen echte heling en vermijding

Met aandacht,
Marcelle — Holistisch therapeut & energetisch healer, Journey Balance Barneveld