Emotionele Doorstroming 

Emotionele Doorstroming. De vierde pijler van De Levensenergie Code

Een emotie die niet mag bewegen verdwijnt niet. Ze gaat zich verstoppen.

In je schouders. In je kaak. In dat onverklaarbare moe. In het korte lontje ’s avonds. In de leegte die je voelt op een zondagmiddag terwijl alles om je heen ‘klopt’.

Vrouwen die ik begeleid zijn vaak verbaasd over hoeveel emoties ze blijken vast te houden. Niet omdat ze geen emoties hebben maar omdat ze geleerd hebben ze in te slikken. Snel. Onopgemerkt. Voor de sfeer. Voor anderen. Voor zichzelf, dachten ze.

Dit is de vierde pijler van De Levensenergie Code: emotionele doorstroming. De pijler waar het uiteindelijk allemaal samenkomt. Want zolang emoties stilstaan, kan levensenergie niet stromen.

Wat emotionele doorstroming is

Emoties zijn beweging. Het woord zegt het al: e-motion. Energie in beweging.

Een emotie die zijn natuurlijke gang mag gaan, blijft niet. Ze komt op, ze beweegt door je heen, en ze lost op. Soms in tien seconden, soms in een uur, soms in een huilbui die uit het niets lijkt te komen. Maar ze gaat verder.

Wat is emotionele doorstroming?

Emotionele doorstroming is het vermogen om emoties hun natuurlijke beweging te laten maken. Voelen wat zich aandient, het toelaten en het weer laten oplossen. Het is geen explosie en geen uitstorting. Het is contact maken met wat er ís, zonder het te onderdrukken of vast te houden.

Doorstroming wil niet zeggen dat je harder moet voelen, of meer moet huilen, of jezelf vaker uitspreekt. Het wil zeggen dat je emoties hun werk laat doen. Kort, eerlijk & zonder onderbreking.

Wat er gebeurt met emoties die niet bewegen?!

Een emotie die wordt weggeduwd, gaat niet weg. Ze zoekt een andere plek.

In de praktijk zie ik drie plekken waar opgeslagen emoties zich melden:

In het lichaam.

Verdriet dat niet gehuild mag worden, wordt vaak gespannen schouders, een dichte keel, hoofdpijn, of een vermoeidheid die geen rust kan herstellen. Boosheid die niet uitgesproken mag worden, wordt vaak een kaak die ’s nachts knarst, of een buik die altijd op slot zit.

In je energieniveau.

Het kost héél veel energie om iets binnen te houden. Veel meer dan het kost om het te voelen. Een groot deel van wat ‘burn-out’ heet, is geen overbelasting maar opslag. Vrouwen die hun emoties leerden inslikken, hebben jarenlang een achtergrondprogramma gedraaid: niet voelen, doorgaan, klein houden. Dat programma vraagt enorm veel van je systeem.

In je gedrag.

Wat je niet voelt, leeft zich uit op een andere manier. Plotseling extreem geïrriteerd om iets kleins. Eten zonder honger. Te veel online. Te vaak ja zeggen. Te vaak weg zijn in je hoofd. Dat zijn vaak geen ‘slechte gewoontes’…dat zijn ventielen voor emoties waar geen plek voor was.

Waarom we als sterke vrouw onze emoties uitschakelen?

Niemand kiest hier bewust voor. Het is een overlevingsstrategie die ergens ontstaan is en daarna nooit meer is uitgezet.

Misschien leerde je vroeg dat je tranen niet welkom waren. Dat je boos zijn ‘overdreven’ was. Dat anderen het te druk hadden voor jouw verhaal. Of misschien deed niemand je iets aan maar zag je dat de mensen om je heen ook hun emoties wegslikten, en heb je het gewoon overgenomen als hoe het hoort.

Op een gegeven moment word je daar heel goed in. Je voelt iets, en in dezelfde seconde druk je het weg. Zonder dat je het merkt. Het is automatisch geworden.

Dat is geen kracht. Dat is een aangeleerde reflex. En zoals iedere reflex, kan je ze ook weer afleren.

Het verschil tussen voelen en uitleven

Veel vrouwen zijn bang voor deze pijler. Begrijpelijk.

Als je jarenlang niet hebt mogen voelen, is het idee ‘al die opgeslagen emoties gaan eruit komen’ angstaanjagend. Wat als ik moet huilen in een vergadering? Wat als ik niet meer kan stoppen? Wat als ik dingen ga zeggen die ik niet meer terug kan nemen?

Hier zit een belangrijk onderscheid.

Voelen is een innerlijke beweging. Uitleven is een actie naar buiten.

Voelen is: ik merk dat er verdriet in mij zit. Ik laat het er even zijn. Ik adem ermee. Ik laat het bewegen.

Uitleven is: ik schreeuw tegen mijn man, omdat ik al drie weken irritatie heb opgespaard en het er nu uit komt op de verkeerde manier.

Het tweede gebeurt júist als het eerste niet gebeurt. Wanneer je emoties geen ruimte krijgen om door je heen te bewegen, bouwen ze druk op tot het ergens explodeert. Vaak op de verkeerde plek, vaak met spijt achteraf.

Emotionele doorstroming is het tegenovergestelde van uitleven. Het is leren om emoties in het moment kort te voelen, in plaats van ze op te slaan voor later.

Hoe je emoties weer in beweging brengt

Er is geen techniek voor nodig. Wel een paar nieuwe gewoontes.

1. Stop met de naam te ontwijken.

Wanneer je een emotie voelt opkomen…benoem haar in je hoofd. ‘Dit is verdriet.’ ‘Dit is teleurstelling.’ ‘Dit is jaloezie.’ Benoemen is toelaten. Het brengt de emotie van een vage drukgolf naar iets waar je naar kunt kijken.

2. Vraag je lichaam waar ze zit.

Emoties hebben altijd een plek. In je keel, je borstkas, je buik, je rug. Vraag jezelf: waar voel ik dit nu? Door er met je aandacht naartoe te gaan, zonder iets te willen doen, geef je de emotie ruimte om te bewegen.

3. Laat tijd zijn werk doen…een paar minuten is vaak genoeg.

De meeste pure emoties duren niet lang. Vijftien seconden tot enkele minuten. Wat langer duurt is meestal het verhaal eromheen (‘dit had niet mogen gebeuren’, ‘dit ben ik weer’). Laat het verhaal even, en blijf bij het gevoel zelf.

4. Doe er nog niets mee.

Net als bij durf en verlangens: je hoeft geen actie te ondernemen. Niet meteen de confrontatie aangaan. Niet meteen iets uitspreken. Eerst de emotie laten passeren. Daarna komt eventuele actie helderder, en zonder de scherpe rand van iets dat lang vast is gehouden.

Wat er gebeurt als je deze pijler aanzet?

Vrouwen die hun emoties weer mogen voelen, voelen vaak eerst veel. Logisch, er ligt een en ander opgeslagen. Een paar weken huilbuien zonder duidelijke reden. Boosheid die opeens toegankelijk is. Verdriet over dingen van jaren geleden.

Dat lijkt ‘erger worden’. Het is het tegenovergestelde. Het is opruiming.

En daarna én dit is wat vrouwen vaak verbaasd…komt er rust. Een soort lichtheid die ze niet meer kenden. Energie die opeens beschikbaar is voor iets anders dan inhouden. Een gevoel van ‘oh, dit is hoe het bedoeld was’.

Hier sluit de cirkel van De Levensenergie Code zich.

Durf laat je toegeven wat er is. Verlangens wijzen waar je heen wilt. Mentale vrijheid maakt het stiller in je hoofd. Emotionele doorstroming brengt het lichaam weer in beweging. En dáár, in het lichaam dat weer mag voelen…daar leeft levensenergie.

Tot slot

We hebben in onze cultuur een vreemde verhouding tot emoties. We doen alsof het iets is wat je moet ‘managen’ of ‘reguleren’. Alsof het verstoringen zijn die zo snel mogelijk weg moeten.

Maar emoties zijn geen verstoringen. Ze zijn de taal waarin je systeem je vertelt wat belangrijk is, wat klopt, wat niet klopt, wat aandacht vraagt. Een vrouw die haar emoties terugvindt, vindt haar kompas terug.

Wanneer emoties stilstaan, staat levensenergie stil.

En wanneer ze weer mogen bewegen, zelfs heel zachtjes, zelfs in stukjes, komt alles wat erop wachtte weer in beweging mee.

Dit is waar de Gouden Kooi geen kooi meer is. Niet omdat de tralies eruit zijn maar omdat er weer ruimte is in jou. En in die ruimte begint de Roze Wolk.

Wil je hier samen mee verder?

In een healingsessie krijgen emoties die je lang hebt vastgehouden ruimte om te bewegen. Niet door erover te praten, maar door er ruimte voor te maken in het lichaam. Vaak zachter en lichter dan vrouwen verwachten.

Voor wie dieper wil 4 maanden 1:1 werken met alle vier de pijlers, in een eigen ritme en met persoonlijke begeleiding is De Levensenergie Code de weg.

Boek een healingsessie of lees meer over De Levensenergie Code.